Keely Hodgkinson en het pak dat ophef geeft, wat atletiekregels toestaan

Het pak waarin Keely Hodgkinson half september de 800 meter van Athlos in Londen won, is drie weken later nog steeds gespreksstof. De Britse olympisch kampioene liep in een zwart pak dat haar van enkels tot capuchon bedekte, met open plekken op de rug en tientallen kleine driehoekjes op schouders en dijen. Sportnieuws.nl tekende deze week op wat haar trainster Jenny Meadows erover zei, en dat is vooral dat Hodgkinson er dolenthousiast over was. Volgens Meadows voelde het pak voor haar alsof ze niets aanhad.

Twee vragen blijven daarbij steeds terugkomen. Mag dit eigenlijk wel? En als het sneller is, waarom loopt dan niet iedereen zo? Op de eerste vraag is het antwoord verrassend kort. Op de tweede wat minder.

Wat Hodgkinson precies droeg

Het pak is gemaakt door haar sponsor Nike en volgens het merk in zes maanden ontwikkeld, met tests in de windtunnel en op de baan. Het is een uniek exemplaar, alleen voor haar, en niet te koop. In de presentatie van Nike van 18 september 2026 staan de details. Er zitten nauwelijks naden in en geen sluitingen, de knie is voorgevormd, en onder de armen en op de rug zitten grote openingen om warmte kwijt te raken. De driehoekjes zijn 3D-geprinte vortexgeneratoren. Dat zijn kleine stromingsverstoorders die de lucht dicht langs het lichaam laten lopen, zodat er achter de loper minder zuigende wervelstroom ontstaat. Hetzelfde principe zie je op de vleugels van vliegtuigen en op wielerhelmen.

Er zat ook een persoonlijk detail in. Hodgkinson wilde haar paardenstaart buiten de capuchon houden, terwijl de metingen lieten zien dat haar haar binnen de kap minder luchtweerstand gaf. Ze noemde dat tegenover ESPN niet onderhandelbaar. Ik vind dat eerlijk gezegd het sympathiekste aan het hele verhaal. Je kunt een pak tot op de millimeter doorrekenen, uiteindelijk moet de loper er zich goed in voelen.

Ze won de race in 1.56,40. Dat is snel, maar niet in de buurt van haar persoonlijk record, en dat ligt voor de hand. Femke Broeders-Bol en Audrey Werro stonden niet aan de start, dus Hodgkinson werd niet tot het uiterste gedreven. Over wat het pak in tijd oplevert zegt die ene race dus niets. Wie wil weten hoe die wedstrijd verder verliep en waarom Athlos zo afwijkt van een gewone meeting, leest ons verslag van Athlos in Londen.

Wat de regels van World Athletics over kleding zeggen

Hier zit de verrassing. Over schoenen heeft World Athletics een dik pakket regels, met een maximale zooldikte per discipline en een lijst goedgekeurde modellen. Wat dat in de praktijk betekent, schreven we eerder in ons stuk over schoenen en zooldikte. Over kleding staat er in de technische regels (regel 5) eigenlijk maar één alinea.

• Kleding moet schoon zijn en zo ontworpen en gedragen dat ze niet aanstootgevend is.
• De stof mag niet doorzichtig zijn, ook niet als hij nat wordt.
• Kleding mag het zicht van de juryleden niet belemmeren. World Athletics legt dat ruim uit en noemt daarbij zelfs de manier waarop een atleet het haar draagt.
• Wie namens zijn land uitkomt, draagt het door de nationale bond goedgekeurde tenue, ook bij de huldiging.

Je kunt die tekst nalezen in het regelboek van World Athletics. Er staat niets in over luchtweerstand, materiaal, lengte van de mouwen of een capuchon. Een aerodynamisch pak is in de atletiek dus gewoon toegestaan, zolang de jury kan zien wat er gebeurt en het startnummer zichtbaar blijft. Dat is wezenlijk anders dan bij het zwemmen, waar de bond na de recordregen van 2008 en 2009 de hele pakken aan banden legde.

Het is ook niet nieuw. Cathy Freeman won in 2000 de olympische 400 meter in Sydney in een vergelijkbaar pak met capuchon, en de vergelijking werd na Londen meteen gemaakt, onder meer door Sky Sports. Daarna verdwenen zulke pakken weer van de baan, terwijl ze nooit verboden werden.

Waarom Hodgkinson er bij een WK toch niet in loopt

De echte rem zit niet bij World Athletics maar bij het contract. Op titeltoernooien als een WK, een EK of de Spelen lopen atleten namens hun land, en dan geldt het tenue van de nationale bond. De Britse ploeg heeft al decennia een kledingdeal met Adidas. Schoenen en spikes van een ander merk mogen, een compleet wedstrijdpak van een concurrent niet. Dat schrijft Sportnieuws.nl, en het volgt rechtstreeks uit de regel over het landentenue. Broeders-Bol hoeft haar rivale in Los Angeles in 2028 dus voorlopig niet in dit Nike-pak te verwachten, tenzij Adidas iets vergelijkbaars maakt.

Ellen Hoog dacht in de podcast van Sportnieuws.nl dat het precies zo zal gaan. Niet volgend jaar al, maar bij de Spelen van 2028 verwacht zij wel een aantal atleten in zo’n pak. Ook de Britse Georgia Hunter Bell sluit het voor zichzelf niet uit. Ze zei tegen Sky Sports dat ze het de eerste keer even moest verwerken, maar dat het pak volgens zeggen sneller is.

Is zo’n strak pak echt sneller

De natuurkunde zegt ja, de vraag is hoeveel. Luchtweerstand groeit sterk met de snelheid, en op de 800 meter lopen vrouwen van wereldniveau gemiddeld bijna zeven meter per seconde. Een wapperend shirt, losse naden en een open nek kosten dan iets. Schaatsers en tijdrijders weten dat al tientallen jaren, en hun pakken zien er daarom precies zo uit. Hoe groot de winst bij een loper is, maakt Nike niet bekend in cijfers, en een onafhankelijke meting is er voor zover ik weet nog niet. Ik zou daarom voorzichtig zijn met grote verwachtingen. Op een race die zo dicht op elkaar zit als de 800 meter kan een paar tiende wel net het verschil zijn, en dat zegt Hoog ook.

Voor de gewone hardloper is het goede nieuws dat de les wel bruikbaar is. Je hoeft geen pak met capuchon te kopen. Een goed passend wedstrijdhemd en een strakke short of tight scheppen al minder weerstand dan een ruim T-shirt dat bij elke pas meeflappert. Bij tegenwind op een open dijk merk je dat meer dan op de baan. En de belangrijkste les komt van Hodgkinson zelf. Ze koos haar haar boven de windtunnel, omdat ze zich zo beter voelde aan de start. Wie op zondag een wedstrijd loopt, kan zich beter afvragen waarin hij of zij zich lekker voelt dan wat een fractie van een seconde scheelt.