Wie is Dafne Schippers, hoe oud is ze en wat doet ze nu

Dafne Schippers (geboren op 15 juni 1992 in Utrecht, en dus 34 jaar) is deze week weer in beeld met een interview over haar leven na de atletiek. De Nederlandse sprintster was tussen 2014 en 2018 de snelste vrouw van Europa en is nog altijd houdster van het Nederlands record op de 100 meter. Wie haar naam nu tegenkomt en zich afvraagt wat er precies op haar naam staat en waar ze tegenwoordig mee bezig is: dit is het overzicht.

Van zevenkamp naar de sprint

Net als veel goede sprintsters begon Schippers in de meerkamp. Ze liep voor Hellas in Utrecht en werd lang getraind door Bart Bennema, met tussen 2016 en 2018 een periode bij Rana Reider en vanaf 2021 bij Wigert Thunnissen. In 2013 pakte ze op het WK in Moskou nog brons op de zevenkamp; twee jaar later stond ze in Peking als sprintster op het hoogste podium.

Die overstap blijft het interessantste deel van haar loopbaan. Meerkampsters zijn snel, maar zelden explosief genoeg voor een wereldfinale op de 200 meter. Schippers wel, en dat kwam doordat ze de spierkracht uit het kogelstoten en het verspringen meenam naar een onderdeel waar acht jaar sprinttechniek normaal gesproken de toegangseis is.

Persoonlijke records

De tijden en afstanden hieronder staan op haar pagina bij Wikipedia.

Die 21,63 uit Peking is het getal waar het bij Schippers om draait. Het is nog altijd het Europese record op de 200 meter, gelopen in de finale waarin ze wereldkampioene werd. Elf jaar later is er in Europa niemand in de buurt gekomen.

Ook die 7,00 op de 60 meter indoor verdient een voetnoot. Rond gaat het niet worden, want onder de zeven seconden komen is op dat nummer voorbehouden aan een handvol vrouwen in de geschiedenis, en Schippers zat er in Berlijn precies op. Voor een atlete die vier jaar eerder nog kogelstootte in een zevenkamp is dat het bewijs dat haar start niet het zwakke deel van haar race was, zoals bij meerkampsters vaak wordt aangenomen.

Belangrijkste uitslagen

• WK Peking 2015: goud op de 200 meter, zilver op de 100 meter
• WK Londen 2017: goud op de 200 meter
• WK Moskou 2013: brons op de zevenkamp
• Olympische Spelen Rio 2016: zilver op de 200 meter
• EK Zürich 2014: goud op de 100 en de 200 meter
• EK Amsterdam 2016: goud op de 100 meter en op de 4×100 meter estafette
• EK indoor Praag 2015: goud op de 60 meter

Twee wereldtitels op hetzelfde nummer is voor een Nederlandse atlete uitzonderlijk, en het thuis-EK van 2016 in het Olympisch Stadion hoort bij de avonden waarop de atletiek in Nederland echt even van iedereen was.

Wat ze nu doet

Op 26 september 2023 maakte Schippers bekend dat ze stopte als atlete. Ze bleef wel in de sport: in 2024 werd ze aangesteld als toernooidirecteur van de Europese indoorkampioenschappen atletiek van 2025 in Apeldoorn, en daarmee stapte ze van de baan naar de organisatie ervan. In het interview van deze week blikt ze terug op wat die jaren na haar afscheid haar hebben gebracht, inclusief een sport die ze er sindsdien naast is gaan doen.

Dat is trouwens een rol die haar beter past dan de gemiddelde oud-topsporter in een bestuursfunctie. Wie zelf heeft ervaren hoe een indoortoernooi aanvoelt vanuit het startblok, weet waar een deelnemersveld op let: de opwarmruimte, de tijd tussen de rondes, de manier waarop een publiek een baan vult. Nederland heeft nu een generatie op de baan staan die aan die avonden gewend is geraakt, van Lieke Klaver tot Femke Broeders-Bol, en dat is in niet geringe mate begonnen bij wat Schippers tussen 2014 en 2017 liet zien.