Hoe oud is Eliud Kipchoge en hoe won hij op zijn 41e weer een marathon
Eliud Kipchoge is 41 en won de marathon van Melbourne in een parcoursrecord. Zijn leeftijd, records, olympische titels en wat hij nu loopt op zijn tour langs zeven continenten.
Eliud Kipchoge werd geboren op 5 november 1984 en is dus 41 jaar oud. Over een paar weken wordt de Keniaan 42. Hij is weer volop in beeld omdat hij op zondag 11 oktober de marathon van Melbourne won in 2.09.10, een parcoursrecord en zijn eerste marathonzege in drie jaar. Voor een loper die al jaren als de grootste marathonloper ooit wordt gezien, was dat geen vanzelfsprekendheid meer.
Hoe hij Melbourne won
Volgens Athletics Weekly liep Kipchoge halverwege in 64.18 nog in een groepje van drie. Iets voor de 27 kilometer versnelde hij, en de laatste vijftien kilometer liep hij alleen. Hij finishte in het Melbourne Cricket Ground en was twee seconden sneller dan het oude parcoursrecord van 2.09.12, in 2022 gelopen door Timothy Kiplagat Ronoh. De Australiër Thomas Do Canto werd tweede in 2.10.35, ruim anderhalve minuut later. Het parcours was dit jaar wel vernieuwd, vlakker en met minder bochten, en liep deels over het Formule 1-circuit van Albert Park.
Het was zijn zeventiende marathonzege, en de eerste sinds Berlijn 2023. Zelf zei hij na afloop dat zijn lichaam “nog steeds piekt”. Dat is een opvallende uitspraak van iemand die in Parijs 2024 voor het eerst in zijn carrière een marathon niet uitliep.
Als hardloper vind ik dit het interessantste aan deze zege. Een tijd van 2.09 is voor Kipchoge acht minuten langzamer dan zijn beste, en toch is het een overwinning die meer zegt dan veel snellere races. Hij koos voor een race waar hij kon winnen, liep tactisch en maakte op het juiste moment het verschil. Dat is iets waar elke loper die ouder wordt iets van kan leren.
Records en belangrijkste uitslagen
De gegevens hieronder komen uit zijn Wikipedia-pagina, die voor zijn persoonlijke records naar World Athletics verwijst.
- Persoonlijk record marathon: 2.01.09, Berlijn 2022. Dat was toen een wereldrecord, tot Kelvin Kiptum het in 2023 in Chicago verbrak.
- Eerder wereldrecord: 2.01.39 in Berlijn in 2018.
- Olympisch kampioen marathon in 2016 (Rio) en 2020 (Tokio, gelopen in Sapporo in 2021).
- Wereldkampioen 5000 meter in 2003 in Parijs, op zijn achttiende.
- Olympisch brons (2004) en zilver (2008) op de 5000 meter.
- Vijf keer winnaar van de marathon van Berlijn, een record, en vier keer winnaar in Londen.
- Eerste mens die een marathonafstand onder de twee uur liep: 1.59.40 in Wenen in 2019, tijdens de Ineos 1:59 Challenge. Dat telt niet als officieel record, omdat er met wisselende hazen en speciale schoenen werd gelopen.
Nederlandse lopers kennen hem ook van dichtbij. In april 2021 won hij de NN Mission Marathon op vliegveld Twente bij Enschede in 2.04.30, als voorbereiding op de Spelen van Tokio.
Waarom zijn laatste jaren lastig waren
Na Berlijn 2023 liep het niet meer zoals de wereld van hem gewend was. In Boston werd hij in 2023 zesde. Bij de Olympische Spelen van Parijs in 2024 stapte hij rond de dertig kilometer uit, de eerste keer in zijn carrière dat hij een marathon niet afmaakte. Hij zei toen dat hij niet meer aan Olympische Spelen zou meedoen. In New York werd hij in 2025 zeventiende, en daarmee had hij wel alle zes de grote marathons van de World Marathon Majors gelopen.
Wat hij nu loopt
Direct na New York kondigde Kipchoge een nieuw project aan, Eliud’s Running World. Daarin loopt hij in twee jaar tijd zeven marathons op zeven continenten, om aandacht te vragen voor duurzaamheid en onderwijs en om geld op te halen voor bibliotheken in Kenia. Melbourne was volgens Athletics Weekly de derde etappe. In mei werd hij zestiende in Kaapstad (2.13.29) en in juli twaalfde in Porto Alegre (2.18.42).
Dat maakt Melbourne extra veelzeggend. Na twee races waarin hij ver van het podium bleef, liet hij nu zien dat hij een marathon nog kan winnen. Of hij ook weer richting de snelle tijden gaat, is een andere vraag. Daar lijkt het hem met deze tour ook niet meer om te gaan.
Wie hem dit jaar nog eens wil zien lopen, houdt de aankondigingen van de volgende etappes in de gaten. Voor de marathons dichter bij huis, zoals Berlijn, is hij in elk geval niet meer de man die op wereldrecords jaagt. Maar zolang hij aan de start staat, kijk ik.
