Wie is Clayton Young, hoe oud is hij en wat is zijn marathonrecord

Clayton Young is een Amerikaanse marathonloper, geboren op 14 september 1993 in Clovis, Californië. Op 2 oktober 2026 is hij 33 jaar. Hij werd negende op de olympische marathon van Parijs, negende op het WK van 2025 in Tokio en liep dit voorjaar in Boston 2.05.41. Hij is nu in beeld omdat hij op zondag 11 oktober in de marathon van Chicago het Amerikaanse record wil breken. Dat vertelde hij aan Runner’s World, in een stuk dat verder vooral over de muziek gaat waarop hij traint.

Van studententitel naar de olympische marathon

Young liep op de middelbare school al veldlopen op nationaal niveau en studeerde daarna aan Brigham Young University in Utah. Volgens Wikipedia nam hij na de middelbare school twee jaar pauze van de wedstrijdsport en begon hij pas in 2015 aan zijn studententijd als loper. In 2019 werd hij er nationaal studentenkampioen op de 10.000 meter. Datzelfde jaar werd hij prof.

Zijn eerste marathon, de Amerikaanse olympische selectiewedstrijd van 2020, liep hij in 2.29.46. Dat is geen tijd waar je een toekomstig olympiër in herkent. Daarna ging het in Chicago in grote stappen omlaag, van 2.16.07 in 2021 naar 2.11.51 in 2022 en 2.08.00 in 2023. Die laatste tijd lag onder de olympische limiet. Ik vind dat het mooiste aan zijn verhaal. Hij is geen talent dat meteen alles won, maar een loper die zijn marathon jaar na jaar ombouwde, steeds op hetzelfde parcours.

In februari 2024 kwam de race waar hij in Amerika mee bekend werd. Bij de olympische selectiewedstrijd in Orlando liep hij de laatste kilometers naast zijn trainingsmaat Conner Mantz. Beiden wisten dat ze naar Parijs gingen, en Young liet Mantz bij de finish de zege. Een seconde verschil, 2.09.05 tegen 2.09.06.

Records en belangrijkste uitslagen

Dit zijn zijn persoonlijke records zoals Wikipedia ze vermeldt, op basis van zijn profiel bij World Athletics.

En de marathons die zijn loopbaan bepaalden.

• 2023, Chicago, 7e in 2.08.00
• 2024, olympische selectiewedstrijd in Orlando, 2e in 2.09.06
• 2024, Olympische Spelen in Parijs, 9e in 2.08.44
• 2024, New York, 7e in 2.09.21
• 2025, Boston, 7e in 2.07.04
• 2025, WK in Tokio, 9e in 2.10.43
• 2026, Boston, 11e in 2.05.41

Opvallend aan die lijst is de laatste regel. In Boston werd hij pas elfde, maar liep hij wel bijna anderhalve minuut sneller dan ooit. Op een parcours dat niet als snel bekendstaat, zegt die tijd meer dan de plaats.

Op jacht naar het Amerikaanse record in Chicago

Het Amerikaanse marathonrecord staat volgens Runner’s World op naam van diezelfde Conner Mantz, met 2.04.43. Young moet dus ongeveer een minuut van zijn eigen beste tijd halen. Dat klinkt veel, maar Chicago is vlak en snel, en het is de stad waar hij zijn marathon heeft leren lopen. Drie keer stond hij er al aan de start.

Dit jaar loopt hij voor het eerst in andere kleren. Na zeven jaar bij Asics stapte hij in 2026 over naar Brooks, kort voor Boston. Of de nieuwe sponsor iets met die snelle tijd te maken heeft, weet niemand, en ik ga er ook niet naar raden.

Wat wel leuk is aan het stuk in Runner’s World, is hoe hij over muziek praat. Al sinds zijn studententijd luistert hij voor elke wedstrijd naar hetzelfde nummer van John Mayer. Tijdens het trainen gebruikt hij muziek juist spaarzaam, omdat hij er te hard op gaat lopen. Hij noemt muziek “a performance-enhancing drug”, en wie wel eens een duurloop met een opzwepende playlist veel te snel begon, weet wat hij bedoelt. Bij wedstrijden mogen toplopers geen oordopjes in, dus hij hoopt in Chicago op toeschouwers met een speaker langs de kant.

Een record op afspraak lukt zelden. In Berlijn zag je vorige week nog hoe snel een recordpoging kan stranden, toen Tigst Assefa het wereldrecord misliep door kramp. Maar Young heeft de afgelopen drie jaar laten zien dat hij zelden een marathon verknoeit. Zelfs als het record er niet in zit, verwacht ik dat hij in Chicago dicht bij zijn tijd van Boston eindigt. Zijn uitslagen houdt World Athletics bij.