Inhoudsopgave
Nienke Brinkman is op 31-jarige leeftijd uitgegroeid tot een van de meest opvallende Nederlandse langeafstandslopers van haar generatie. Geboren op 28 oktober 1993 in Jakarta, Indonesië, en opgegroeid in het Zuid-Hollandse Leiderdorp, laat ze zien dat topsport niet altijd een geplaveid pad vanaf jonge leeftijd hoeft te zijn. Haar ontdekking van het hardlopen kwam relatief laat, maar wat volgde was een razendsnelle opmars die haar naar de internationale top bracht.
Van hockeytalent naar hardloopsensatie
Voordat ze haar hardloopschoenen überhaupt serieus aantrok, was Brinkman vooral actief op het hockeyveld. Ze speelde op hoog niveau en had helemaal geen ambities in de atletiek. Pas in 2019 kwam daar verandering in, toen ze tijdens haar promotieonderzoek in geofysica aan de Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) in Zürich besloot om hard te gaan lopen. Op zoek naar afleiding en balans tijdens het intensieve promoveren, ontdekte ze haar liefde en talent voor afstandslopen.
Wat aanvankelijk begon als een recreatieve activiteit, groeide tijdens de coronapandemie in 2020 uit tot iets veel groters. Met veel andere sporten en sociale activiteiten stilgelegd, kreeg Brinkman de ruimte om haar hardloopcapaciteiten verder te ontwikkelen. Ze liep in dat jaar haar eerste marathon, zonder specifieke voorbereiding, in een indrukwekkende tijd van 2 uur en 39 minuten. Voor velen al uitzonderlijk, maar voor Brinkman was het slechts het begin.
Een officiële doorbraak in Valencia
Haar officiële marathondebuut maakte ze in december 2021 in Valencia. Dankzij een professionele voorbereiding en haar toenemende ervaring zette ze een tijd neer van 2:26:34, waarmee ze de derde snelste Nederlandse marathontijd ooit liep. Met deze prestatie vestigde ze definitief haar naam in de nationale atletiekwereld. Het werd zichtbaar dat we hier niet te maken hadden met een ‘verlate beginner’, maar met een natuurlijke hardloopster met enorme potentie.
Records en medailles
Dat potentie al snel werkelijkheid werd, bleek in april 2022 tijdens de Rotterdam Marathon. Daar verbeterde Brinkman het Nederlands record naar 2:22:51. Ze verpulverde daarmee het oude record van Lornah Kiplagat uit 2003, wat tot dan toe onaantastbaar leek. Met deze prestatie bevestigde Brinkman haar plaats op het wereldtoneel en toonde ze aan dat ze tot de absolute top behoort.
Diezelfde zomer liet ze zich opnieuw zien tijdens de Europese kampioenschappen in München. In een sterk deelnemersveld wist Brinkman zich knap staande te houden en veroverde de bronzen medaille op de marathon. Een historische prestatie voor Nederland, en opnieuw een bevestiging van haar uitgesproken talent. Daarbij waren het niet enkel haar fysieke capaciteiten die indruk maakten, maar ook haar mentale kracht en kalmte onder druk.
Boston Marathon en olympische tegenslag
In 2023 richtte Brinkman haar blik op de prestigieuze Boston Marathon. Hoewel het parcours bekend staat om zijn moeilijkheid en het feit dat het niet voldoet aan de olympische richtlijnen vanwege het aflopende karakter, wist ze daar een sterke tijd neer te zetten van 2:24:58. Hoewel deze tijd technisch onder de olympische limiet lag, kon hij niet worden meegenomen in de kwalificatie voor Parijs. Een bitterzoet resultaat dat haar desondanks bevestigde als wereldtopper.
Het noodlot sloeg toe in 2024. Tijdens de Hamburg Marathon moest Brinkman vroegtijdig de wedstrijd verlaten. Ze stapte uit, geconfronteerd met fysieke ongemakken, en haar droom om deel te nemen aan de Olympische Spelen in Parijs vervaagde daarmee. Het was een harde klap na jaren van opbouw en groei, maar ook een moment waarop haar veerkracht opnieuw getest werd.
Trailrunning: kracht op een ander terrein
Naast haar ontwikkelingen op het asfalt bewees Brinkman zich ook in de wereld van het trailrunnen. In 2022 won ze bijvoorbeeld de Zegama-Aizkorri marathon in Baskenland, een van de zwaarste en meest prestigieuze trailwedstrijden van Europa. Ze deed dit niet alleen met overmacht, maar ook in een recordtijd. Deze overwinning benadrukte niet alleen haar veelzijdigheid, maar ook haar kracht en uithoudingsvermogen in extreme omstandigheden.
Trailrunning stelt andere eisen aan een atleet dan de wegmarathon. Het vraagt meer van het voetenwerk, het mentale doorzettingsvermogen en het aanpassingsvermogen aan veranderende omstandigheden. Brinkman bleek over deze eigenschappen in overvloed te beschikken, wat haar nog meer onderscheidde binnen de atletiek.
Balans tussen wetenschap en sport
Opmerkelijk is dat Nienke Brinkman al haar sportieve prestaties combineerde met een academische carrière. Haar promotieonderzoek aan de ETH in Zürich deed ze niet ‘er even bij’; het vereiste toewijding en enorme intellectuele inzet. Het feit dat ze erin geslaagd is om op beide terreinen te excelleren, maakt haar verhaal nog bijzonderder. Het laat zien dat toewijding en passie universeel toepasbaar zijn – of je nu een wetenschappelijk artikel schrijft of een marathon loopt.
(Haar) verhaal als inspiratie
De reis van Nienke Brinkman, van een jonge vrouw zonder hardloopambities tot recordhoudster en medaillewinnares, laat zien dat een (top)sportcarrière niet altijd hoeft te beginnen op jonge leeftijd. Ze laat zien dat je altijd opnieuw kunt beginnen, ongeacht je achtergrond of leeftijd. Met 31 jaar staat ze zowel fysiek als mentaal sterk in haar schoenen, en haar toekomst zal ongetwijfeld nog meer indrukwekkende prestaties opleveren.
Wat vind jij van het verhaal van Nienke Brinkman? Hoe zou jij omgaan met een onverwachte wending in je sportieve of persoonlijke leven? Laat het weten in de reacties!
