Hodgkinson wint in Londen: wat die vrouwenrace zo bijzonder maakt
Keely Hodgkinson won de 800 meter bij Athlos in Londen in 1.56.40. Wat Athlos is, waarom een wedstrijd met alleen vrouwen en veel prijzengeld iets doet met de baanatletiek, en wat er in het speedsuit van Nike zit.
Keely Hodgkinson sloot haar seizoen af met winst op de 800 meter bij Athlos in Londen, in 1.56.40. Dat is een recordtijd voor dat evenement. Valentina Rosamilia werd tweede in 1.58.75 en Renelle Lamote derde in 2.00.15.
Interessanter dan de tijd is de wedstrijd zelf, want Athlos is geen gewone baanmeeting. Het is een avond met alleen vrouwen, fors prijzengeld en een opzet die meer van een popconcert heeft dan van een atletiekbaan.
Wat Athlos precies is
Athlos begon in 2024 in New York als eendaags evenement met uitsluitend loopnummers voor vrouwen. De opzet is smal en bewust zo, met een handvol afstanden, een veld van genodigden en prijzengeld dat per nummer ver boven het gebruikelijke ligt. De editie in Londen was de eerste buiten de Verenigde Staten en werd gehouden in het StoneX Stadium.
Wat er in zo’n avond anders is dan bij een reguliere meeting merk je vooral aan de omlijsting. Er is licht, er is muziek, er staat een podium binnen de baan en de camera’s zitten er dichter op. In de officiele registratie van de 800 meter zie je hoe dat eruitziet, inclusief de laatste tweehonderd meter waarin Hodgkinson wegloopt.
Waarom de opzet iets doet met de baanatletiek
De baanatletiek heeft een probleem dat elke hardloper herkent. Buiten de Spelen en het WK om is het lastig uit te leggen waarom je op een dinsdagavond naar een 800 meter zou kijken, want de wedstrijden lijken op elkaar en de verhaallijnen lopen door elkaar heen. Een avond met een beperkt programma, een duidelijke inzet en veel geld erop lost dat gedeeltelijk op.
Daar zit tegelijk de zwakke plek. Een uitnodigingsveld is geen kampioenschap, dus een overwinning bij Athlos zegt minder over de wereldrangorde dan een medaille op het WK. En omdat het evenement met privaat geld werkt, hangt het voortbestaan aan de bereidheid van de financiers om door te gaan. De Diamond League heeft dat probleem minder, maar heeft weer moeite om per wedstrijd een verhaal te vertellen.
Mijn eigen oordeel is dat dit soort avonden goed nieuws is voor de sport, ook al is het geen vervanging van een kampioenschap. Het is de enige plek waar een 800 meter voor vrouwen niet het voorprogramma van iets anders is.
Waarom dit het einde van haar seizoen was
Voor Hodgkinson was Londen de laatste wedstrijd van 2026, en dat verklaart ook waarom zo’n avond laat in september nog publiek trekt. Het seizoen van de baanatleten loopt van mei tot ergens half september, met het kampioenschap in het midden en daarna een handvol wedstrijden waarin nog iets te halen valt. Een meetingrecord op de slotavond is dan een prima manier om af te sluiten.
Voor de gewone loper zit daar een les in die weinig met techniek te maken heeft. Een seizoen heeft een begin en een eind, en na dat eind hoort een periode waarin je minder doet. Wie het hele jaar door op hetzelfde niveau probeert te blijven komt in het voorjaar nergens.
Het pak waar iedereen het over had
Hodgkinson liep in een speciaal voor haar gemaakt pak van Nike, dat het merk op 18 september 2026 presenteerde. Het is een speedsuit met lange mouwen en pijpen en een capuchon, gemaakt uit verschillende stoffen met zo min mogelijk naden en zonder sluitingen. In de rug en onder de armen zitten grote openingen voor de warmteafvoer, en er zit een opening in de capuchon voor haar staart.
Het opvallendste detail zijn de vortexgeneratoren, driehoekige elementen die met een 3D-printer zijn aangebracht en die kleine wervelingen langs het lichaam maken. Dat is bedoeld om de luchtweerstand te verlagen. Nike zegt dat het de snelste variant is die het bedrijf tot nu toe heeft gemaakt, en het pak werd grotendeels met de hand afgewerkt in het eigen innovatiecentrum.
Wat je er als loper aan hebt
Eerlijk gezegd niets, in de zin dat een pak met vortexgeneratoren op jouw rondje door het park niets uithaalt. Luchtweerstand gaat pas echt meetellen bij snelheden die je op een 800 meter haalt en niet bij de tempo’s waarop de meesten van ons trainen.
Waar je wel iets aan hebt is de gedachte erachter. Alles wat wappert kost je iets, en dat merk je op een koude ochtend met een te wijde jas eerder dan je denkt. Passende kleding en minder losse lagen leveren op een duurloop meer op dan welk hulpmiddel ook. Wie meer wil weten over de lopers die deze maand het nieuws haalden, kan ook het profiel van Femke Broeders-Bol lezen, want zij en Hodgkinson komen elkaar op de 800 meter steeds tegen.
